Dit asteroïdenveld zou in kaart zijn gebracht, maar ik kan er geen wijs uit.
Misschien is 't een ander veld. - Nee, dit is 't.
Twee primaire en 17 planetoïden. - Ze verwachten ons pas over 3 dagen.
Misschien doen ze iets anders. - Zonder onze sensors...
zien we ze pas als ze terug zijn.
Hoe staat 't met de com? - Morsdood. Ik snap er niks van.
Als we terug zijn, kun je de hele shuttle laten reviseren.
Ik heb 't liever weer op orde voordat Enterprise terugkomt.
Pruts fijn verder. Ik heb Ulysses bij me. Dat krijg ik zelfs nooit half uit.
Ik stel liever alle chips bij dan dat ik me daaraan waag.
Het staat in Engeland op elke leeslijst. Verplichte kost.
Jullie Noord-Amerikanen lezen alleen strips en die stomme SF-boekjes.
Superman zit toevallig wel propvol symboliek.
Het heeft veel diepere lagen.
Als doctor Cochrane 'n Europeaan was geweest, hielpen de Vulcans ons wel.
Maar nee, hij kwam uit Montana.
Die las ook elke avond over cowboys en indianen.
Europeanen konden geen warpmotor bouwen.
Engelsen, Italianen, Servo-Kroaten... - Overste...
Kom 's kijken.
Ga dichterbij.
Is 't een schip?
Als die rotsensors zouden werken, konden we...
Keer nog 's.
Stop.
Binnen.
Hoe is 't met de Tesnianen? - Phlox kan er 12 tegelijk behandelen.
En de andere 22?
Hij rouleert ze. Ze verdragen onze atmosfeer, met 6 uur borium per dag.
We hebben genoeg om ze thuis te brengen.
Heb je hun taal al geleerd?
Wat zeggen ze? - Ze zijn aangeslagen.
Ze zaten al jaren op dat schip. Een hele klap. Ze zijn alles kwijt.
Ze leven nog.
Weet hun captain wat er is gebeurd? - Hij voelt zich rot over onze schade.
Hij weet niet wat er misging.
Toen ze ons naderden, vielen hun sensors uit. En even later...
hun navigatiesysteem.
Gelukkig werkten hun capsules. - Er is weinig over van hun schip.
Archer voor Mayweather. Wanneer komen we aan?
We zijn over 20 uur bij Tesnia. - Goed werk.
Dan zijn we ruim op tijd om Trip en Malcolm op te pikken.
Ga even uit warp. Ik wil de schade opnemen.
Wie vervangt Trip? - Luitenant Hess.
Zeg dat ze een nieuw luik in lanceerdek 2 moet zetten.
Doet de rest 't allemaal nog?
Er kunnen micro-singulariteiten rondom het asteroïdenveld zitten.
Micro-singulariteiten zijn een Vulcan- sprookje. Ze zijn nooit aangetoond.
Er waren sterk geladen deeltjes toen het Tesniaanse schip uitviel.
Had de Enterprise dezelfde schade?
Maar ons romppantser was wel gepolariseerd.
Micro-singulariteiten...
Volgens de Vulcans veroorzaken die zelfs verkoudheid.
Ze hadden reddingsboten kunnen lanceren voor de crash.
Dan waren ze er al. Ze gaan maar 300 kilometer per uur.
Zijn er echt geen overlevenden? - Overste, wat gaan we nou doen?
We kunnen niet weg. We moeten minstens hun zwarte dozen zoeken.
Waarmee? We hebben geen zender. We kunnen geen bakens ontvangen.
Wat is het bereik van ons baken? Het draagbare baken in de noodkit.
10 of 20 miljoen kilometer. Maar geen schip is zo dichtbij.
We hebben nog maar zuurstof voor tien dagen.
Hoe ver is 't naar Echo 3? - Met impulssnelheid? Veel langer.
Als we dichtbij genoeg kunnen komen, kan Echo 3 ons SOS doorsturen.
Dat wordt niks, overste.
Het duurt weken voordat ons SOS bij Echo 3 is.
Als Starfleet eindelijk hier is, zijn we...
allang dood. - Maar dan vinden ze ons tenminste.
Dan hebben ze hun shuttle terug. En twee...
goed geconserveerde lijken. - Sir...
Welke kant op? - Waarheen?
Naar Echo 3. - Dat is veel te ver.
Weet je de richting of niet? - De navigatie is uitgevallen.
Dat vroeg ik niet. - Moet ik ernaar gokken?
Je komt uit een zeemansfamilie.
Kijk naar de sterren en zeg hoe we moeten.
Dat is een bevel.
Je hebt zeker geen sextant, hè?
Die ligt bij m'n rekenliniaal.
Die blauwe reus, misschien zijn we daarlangs gekomen.
Dat is goed genoeg.
Vlieg nog één keer laag over het wrak...
en zet dan koers.
Tot kijk, captain.
Privé-logboek van luitenant Malcolm Reed, 9 november 2151.
Tegen de tijd dat iemand dit hoort... Een mens, bedoel ik.
Zijn overste Tucker en ik allang dood.
Ik wil de aanloop vertellen van de vernietiging van de Enterprise...
en mijn diepste gevoelens uiten over mijn korte tijd bij Starfleet.
Ik wil dolgraag iets bijdragen, maar ik probeer nog even te werken.
Over mijn korte tijd bij Starfleet.
Om de richtscanners van shuttle 1 te testen...
moesten we minstens 20.000 kilometer van de Enterprise weg zijn.
Tijdens onze derde test voelden we een korte maar flinke schok...
en merkten we dat de sensors waren uitgevallen.
Niet alleen uitgevallen. Doorgebrand.
Dat de sensors waren uitgevallen.
We moesten terug naar de asteroïden die de Enterprise in kaart bracht.
We vonden het schip: Vernietigd.
De wrakstukken lagen verspreid over een grote asteroïde.
Als de sensors hadden gewerkt, hadden we de oorzaak kunnen vinden.
Maar we hadden alleen een zwak baken en weinig zuurstof.
Onze enige keus: Koers zetten naar Echo 3...
waar ooit in de toekomst dit schip en logboek zullen worden gevonden.
God zij onze ziel genadig. - Lul niet en kom me even helpen.
Wat moet ik doen? - Geen idee.
Hou de zaklantaarn vast of zet de verwarming lager.
Ik heb genoeg van je pessimisme. - Ik wil graag iets voor je doen.
Maar 'pessimisme' is niet het juiste woord.
Ik ben gewoon realistisch. - We hebben nog negen dagen.
We vinden heus wel iemand. - Met warp. Maar met impulssnelheid?
Vulcans, Klingons, Suliban, Xyrillianen, Andorianen...
Die zitten op de volgende planeet. - Dat is 't nou juist.
Met deze snelheid komen we geen planeten tegen.
In geen zes of zeven jaar. - Dan komen ze ons wel tegen.
Of ze zien ons op hun sensors. Eindeloos veel mogelijkheden.
Ik warm wat noodrantsoenen op.
Of wil je op een schip wachten met echt eten aan boord?
Noodrantsoenen zijn prima.
Waar heb je zin in?
Ligt eraan. Wat heb je?
Kalfsvlees...
zeebaars...
Chinees... - Geen gehaktbrood?
Met jus en aardappelpuree. - Perfect.
Kentucky bourbon. - Die wou de captain weggeven.
Ik weet niet meer aan wie.
Die pikken we in.
Wat is dat? - De zeebaars.
Lekker?
Heerlijk. Dank je.
Volgens de captain wisten jullie niet eens dat ik op de Enterprise zat.
Dat lijkt me sterk.
Voor ons vertrek heb ik jullie twee brieven geschreven.
Maar misschien heb je die nooit ontvangen.
Jullie gingen in die tijd terug naar Maleisië.
Maar je hebt vast wel tante Sherry gesproken...
en die heeft m'n brieven wel gekregen.
Ik wil niet doodgaan met het idee dat jullie dachten dat ik je ontliep.
Je bent nu al uren bezig. Wordt 't niet tijd om te stoppen?
Je hoort 't: Dat was mijn collega, overste Charles Tucker.
Hij vindt niet dat je moet zeggen wat er gezegd moet worden.
Om iets na te laten en dingen af te sluiten.
Mr Tucker denkt dat we zullen worden gered voordat we allebei stikken.
Mr en Mrs Reed...
U bent in de rouw en ik zal nooit antwoord krijgen op deze vraag...
maar ik stel 'm toch:
Was Malcolm altijd al zo cynisch?
Over een paar dagen, als de ernst eindelijk tot je doordringt...
wil je vast en zeker zelf een logboek opnemen.
Ik beloofje: Dan zal ik je niet in de rede vallen.
Ik wil alleen slapen. Is dat zo moeilijk te begrijpen?
We hebben voor minder dan 9 dagen zuurstof. Zonde om te gaan slapen.
Zonder slaap word ik heel chagrijnig.
En dat wil jij je laatste negen dagen niet meemaken.
Dus zet dat ding af en ga pitten.
We zijn terug. - Blijf liggen, luitenant.
Wat is er gebeurd?
Hoe zijn we... - Je bent heel dapper, Malcolm.
Overste Tucker wordt weer beter dankzij jou.
Ik snap 't niet.
Ga slapen. Morgen leggen we 't uit.
Suboverste?
Hoe voel je je? - Ik wil weten wat er aan de hand is.
Captain Archer wordt kwaad als ik je vertel van je heldendaden.
Dat wil hij morgenochtend zelf doen.
Heldendaden?
Ik wist niet dat je jezelf zo wegcijferde.
Bij zoveel gevaar zouden de meeste mensenmannen bang zijn geworden.
Als je me toch niks wil zeggen...
moet je me maar eenvoudig 'welterusten' wensen.
Vulcans kunnen nooit moed negeren.
En deze Vulcan zal luitenant Malcolm Reed nooit meer negeren.
Ik heb jou nooit genegeerd, T'Pol.
Mag ik T'Pol zeggen?
Mag ik Malcolm zeggen? - Jawel.
Maar ik ben nooit zo trots geweest op de naam Malcolm.
Ik vond 'm altijd iets te braaf.
Ik vind 't een mooie naam.
Mol-kom is het Vulcan-woord voor sereniteit.
In dat geval zal ik 'm maar niet veranderen.
Jammer. Ik raakte net zo gesteld op de naam...
Stinkerd.
Onvoorstelbaar wat je daar deed. - Wat bedoel je?
Je lachte. Ik zag je lachen.
Vulcans lachen niet. - Deze wel. Ik zag 't zelf.
Je vergist je. - Toen ik 'Stinkerd' zei, hè?
Je moest lachen om 'Stinkerd'.
Goeiemorgen, Stinkerd.
Een lekker weertje, Stinkerd.
De ontvanger doet 't weer, maar de zender niet. Wie is Stinkerd?
Pardon? - Je praatte in je slaap.
Je riep steeds maar ene Stinkerd.
Heb je de ontvanger gerepareerd?
Wat is dat? Een schip? - Het bereik is beperkt.
Het zal wel ruis zijn.
Het heelal lacht ons uit.
Wat was dat? - Ik weet 't niet.
Maar 't voelde als die vorige klap. - De atmosfeer valt weg.
De druk zakt 8 procent.
We moeten het gat vinden. - Moeilijk zonder sensors.
Gebruik je oren.
De druk is 22 procent minder. - Het gat is te klein.
Waar zit 't?
Stikstof uit de koeltanks. Even geduld.
Zoek het lek.
Hier. - Hier nog eentje.
Hou zolang je vinger erop.
Er zit afdichtingskit in laadbak 3. - Niks dichterbij?
Geefje gehaktbrood even aan.
Je wil toch niet meer.
En jij kraakte al bijna mijn culinaire keus af.
Er is iets dwars door de shuttle geknald.
Het heeft niet alleen de cabine lek geslagen.
Ook een van de twee zuurstofcilinders.
Fijn.
Hoeveel dichter zijn we nu bij de ondergang?
We hebben nog lucht voor minder dan twee dagen.
De romp hoort een vijfmaal zo grote meteoor tegen te houden.
Dan was 't dus geen meteoor.
Zou de Enterprise ook door zoiets zijn vernietigd?
We zullen 't nooit weten.
Altijd even optimistisch.
We hebben nog 40 uur lucht. Moet ik soms m'n bruiloft gaan plannen?
Ik weet zeker dat er ooit een Charles Tucker IV zal zijn.
Dan plannen we jouw bruiloft maar.
Als je binnen anderhalve dag 'n bruid kunt vinden. Nog suggesties?
Er was een kroeg waar alle Starfleet-pupillen heen gingen.
Club 602. - Ken je die?
Daar ben ik eindeloos vaak geweest.
Op m'n eerste vrijdagavond zag ik daar het meisje van mijn dromen.
Zij was 't. Zeker weten. We hadden 't helemaal rond.
Waar we zouden gaan wonen, hoeveel kinderen.
Ruby, wat is er van je geworden?
Toch niet die serveerster? - Kende jij haar ook?
Eindeloos vaak, ja.
We hebben meer gemeen dan we dachten.
Wil je bibberen om een halve dag te winnen?
Als we de thermostaat op min 5 zetten...
kunnen we die energie gebruiken voor de luchtverversers.
Nog tweeënhalve dag bibberen of 't twee dagen lekker warm hebben?
Wat een keus. - Geef mij maar bibberen.
Elke halve dag is meegenomen.
Bibberen dan maar.
Wat doe jij nou? - Een officier moet gladgeschoren zijn.
Leuk dat je je wat positiever opstelt.
Ik dacht net: Hoe zullen onze lijken eruitzien als ze worden gevonden?
Zonder lucht erbij blijven we in goede staat.
Daar ben ik blij om. Maar je vergeet één ding.
Bij biologie leerden we dat je haar en nagels nog flink lang doorgroeien.
En je baard dus ook.
Binnen.
Ik heb de scans van het Tesniaanse schip geanalyseerd.
Ze zijn geraakt door een micro-singulariteit.
Nog steeds op spokenjacht? - Het is geen sprookje.
De Enterprise is ook geraakt. Op het romppantser. Hier, hier en hier.
Zijn 't piepkleine zwarte gaten? - Dat waren 't.
Na de inslag zijn ze verstrooid.
Dit kan een belangrijke ontdekking zijn.
Als we de drie inslagpunten scannen, kunnen we bewijs vergaren.
Denk even niet aan de Nobelprijs, maar aan Trip en Malcolm.
Hun shuttle heeft ons pantser niet.
Ze kunnen 't zwaar krijgen bij dat asteroïdenveld.
Roep ze aan. Spreek een nieuw trefpunt af.
Ik bedoelde echt niet dat ze minder belangrijk waren dan een ontdekking.
Zelfs van deze historische omvang.
De klok tikt door.
Lieve Deborah...
Inmiddels heb je vast wel gehoord van de ramp met de Enterprise.
En ook dat overste Tucker en ik nog een paar dagen zijn blijven leven.
In die korte tijd ben ik aan deze brief aan jou begonnen.
Ook al was onze relatie van korte duur en soms stormachtig...
ik zie toch nog steeds je stralende lach voor me.
Daar put ik veel troost uit.
Denk nog 's aan me. Liefs, Malcolm.
Een schip? - Lets gemoduleerder dan de vorige.
Maar 't kan ook gammastraling zijn.
Lieve Rochelle. Inmiddels weet je vast wel...
Je kunt beter één briefje schrijven aan 'Liefste puntje puntje'.
Al vijf of zes dezelfde brieven. - Niet waar.
Er zitten kleine verschillen in. Rochelle had geen stralende lach.
Bij haar waren 't haar ogen.
Travis en Hoshi waren niet ouder dan 24 of 25.
Zou de captain zich schuldig hebben gevoeld dat hij ze had meegenomen?
Geen moment. Ze deden wat ze 't liefste wilden.
Hoshi wou eigenlijk niet mee. - Het begon al te wennen.
Ze heeft ons meermalen het leven gered.
Ik wil haar familie zeggen hoe onmisbaar ze was.
Dus jij moet ook een paar brieven opnemen.
Ik ga 't ze persoonlijk zeggen.
Je optimisme begint een beetje vermoeiend te worden.
Jouw brieven aan alle meiden van San Francisco anders ook.
Ik accepteer ons lot tenminste. Over 33 uur zijn we dood.
Met of zonder doorgroeiende baard. We gaan dood.
Onze lijken worden over drie, vier jaar ontdekt. Optimistisch genoeg?
Waarom mag je geen hoop hebben? - Waarom mag je niet realistisch zijn?
Je bent een heuse doodgraver, Malcolm.
Als we toch ter dood zijn veroordeeld, mogen we een laatste maaltijd.
Wat zal 't zijn? De keus is helaas beperkt.
Ik heb geen honger.
Een borrel dan?
Ik drink niet onder m'n werk.
Dat meen je niet. We zijn er geweest, weet je nog?
Ben je bang dat de lijkschouwing zal aantonen...
dat je alcoholpromillage te hoog was om een shuttle te besturen?
Geniet er nog even van.
Dat is een bevel.
Denk je echt dat dat warmte geeft? - Dat doet de drank wel.
Dit is voor de gezelligheid.
Op de dappere mannen en vrouwen...
van het sterrenschip Enterprise.
Dat verbruikt wel zuurstof. - Dan maar vijf minuten eerder dood.
Daar kan ik mee leven.
Hoe eerder hoe beter, wat jou betreft. - Zie je me echt zo?
Als een eeuwige pessimist en een doodgraver?
Ik wil niet dood. Hoe kom je daarbij?
Sinds we het Enterprise-wrak zagen, werk je aan je overlijdensbericht.
Ik heb bijna iedereen verloren die me dierbaar was op dat schip.
Al die meiden... Rochelle, Deborah, Caitlin...
Dat werd allemaal niks omdat ik ze nooit echt nader kwam.
Ook niet met m'n familie, trouwens.
Niet dat 't je wat aangaat.
Maar met de bemanning van de Enterprise was 't anders.
Ik begon me echt op m'n gemak te voelen bij ze.
En nu denkt de laatste van het stel dat ik een doodsengel ben.
Vijf of zes minuten langer klinkt opeens heel aantrekkelijk.
Klinkt dat gemoduleerd genoeg voor je?
Gemoduleerd? - De radio.
Of zit het heelal soms weer te giechelen?
Ze doen maar. Ze krijgen geen slok van onze bourbon.
Hoe vind je T'Pol eigenlijk? Vind je haar mooi?
Meen je dat? - Ze is een vrouw, hoor.
Ik vind haar mooi. - Je hebt te veel gedronken.
Maak me niet wijs dat jij nooit zo naar haar hebt gekeken.
Nee, ze is een Vulcan.
Ze is mooi.
Ooit op haar kontje gelet?
Haar kontje.
Ze heeft een verdomd lekker kontje.
Op suboverste T'Pol.
Verdomd lekker.
Het is niks, hè? - Nee, niet niks.
Lets, dus. Maar wat? Lets of iemand? Als 't iemand is...
Het is iemand.
We kunnen niet antwoorden, hè?
Zoals het vliegtuig boven een onbe- woond eiland in een drenkelingenfilm.
Een happy end. Denk aan een happy end.
Geef antwoord. - Dat is Hoshi.
Dat is onmogelijk. - Niets is onmogelijk, pessimist.
Het is Hoshi. Ze zijn ongedeerd. De Enterprise ook. Het is Hoshi.
Zet koers naar het nieuwe trefpunt. Tot over twee dagen. Geef antwoord.
Trefpunt. Wat een prachtig woord.
Wat is er?
Ze zijn nog twee dagen ver.
En we hebben nog maar voor één dag lucht.
En we kunnen ze niet zeggen dat ze eerder moeten komen.
Kloppen de coördinaten wel?
Niet dat 't wat uitmaakt. - Luitenant...
Hun snelheid is warp 2 of 3.
Wij hebben een slakkengangetje. Zo komen we er nooit.
Zonder filters hebben we iets meer lucht.
Hoeveel? Voor een uurtje?
Nog minder. - Geweldig.
Dus als ze over twee dagen komen, zitten we al elf uur zonder lucht.
Kun jij elf uur je adem inhouden? - Nee.
Een trein vertrekt om 3 uur uit New York...
en een andere uit Chicago om half 5.
Die sommen kon ik nooit.
De Enterprise vraagt zich vast wel af waarom we geen antwoord geven.
Misschien voeren ze hun snelheid op.
Maar voor een topsnelheid moeten we hun aandacht trekken.
Lets dramatischer dan alleen geen antwoord geven.
Kunnen ze ons zien? - Twee dagen ver bij warp 3?
Jawel. Misschien niet zo duidelijk...
maar toch wel als een vlekje op T'Pols kijker.
Dan moet dat vlekje ze aansporen. Zullen we onze wapens afvuren?
Ze zijn een kwart lichtjaar ver. Onze wapens reiken nog geen 10 kilometer.
Het blijft één enkel vlekje. Er is meer voor nodig.
Zullen we de impulsdrive afwerpen? - En dan?
Je kunt 'm opblazen.
Dat moet toch een flinke knal geven. Genoeg om dat vlekje op te lichten.
We kunnen niet zonder motor. Dan raken we op drift.
Wat is het verschil met dit slakkengangetje?
Ik ben technicus. Ik blaas geen motor op.
Dan vraag ik 't nog eens: Heb je ooit elf uur lang je adem ingehouden?
Ik heb een paar micro-ontstekers bij me.
Hoe voelt 't om langzamer dan een slak te gaan?
Ik heb 's een leuke cartoon gezien.
Twee slakken zitten op de rug van een oude schildpad.
Zegt de ene slak tegen de andere:
Hou je vast, Fred. Daar gaan we.
Als ik gelijk heb, mag ik de rest van de bourbon.
Best. Bij minder dan twaalf uur heb jij gewonnen.
Meer dan twaalf en 't is voor mij.
Kijk op de drukmeter.
Doe jij 't maar. Ik kan m'n benen niet meer bewegen.
Zitten we hier echt al zo lang? - Vooruit, zeg op.
Hoeveel lucht nog? - Voor tien uur.
Dan is dit m'n laatste weddenschap. En ik heb gewonnen.
Ik zou in een feeststemming moeten zijn, hè?
De whisky is voor jou. Maak een toost voordat je 'm opdrinkt.
Tien uur voor twee man.
Als er maar één van ons was...
had hij nog 20 uur, hè?
Goed idee.
Kruip in de luchtsluis en sluit 'm luchtdicht af.
Dat dacht ik ook net.
Nog laatste woorden die ik moet doorgeven?
Zeg captain Archer...
dat 't een hele eer was om onder hem te dienen.
Wat doe je?
We weten niet of ze ons vuurwerk hebben gezien...
maar dit verdubbelt je kans. - Je bent gek. Kom hier.
Blijf zitten.
Als iemand moet gaan, ben ik 't. Jij bent hoofdtechnicus.
Dus ik maak uit wie er in de luchtsluis gaat. Begrepen?
Overste...
Ga je me doodschieten?
Hij staat op verdoven. Ik wil 't niet, maar ik doe 't wel.
Laat zakken. - Krijg de pest.
Speel niet de held. Niks voor jou. - Wat weet jij daarvan?
Zelfmoord is iets voor lafaards. - Schiet dan maar.
En hoop maar dat we doodgaan, want anders laat ik je degraderen.
Ga je gang maar. Ik wil minder verantwoordelijkheid. Kom hier.
Wie denk je wel dat je bent? - Je officier. En je vriend.
Vrienden schieten niet op elkaar. - Ik ben geen arts...
maar ik weet wel dat je meer zuurstof verbruikt als je zo schreeuwt.
Wat bedoel je?
Wil je liever dat de Enterprise ons allebei dood aantreft?
Dat bedoel ik, ja.
Als er een kans is van 1 op 1000...
dat ze onze ontploffing zagen en hun snelheid hebben verhoogd...
dan wil ik die kans grijpen.
Ik heb al te veel tijd verdaan met jou proberen te begrijpen, Tucker.
Ik wil er niet aan dat dat voor niks is geweest.
We zijn terug. Hoe... - Rustig, Malcolm.
Jullie zijn flink onderkoeld geraakt.
En de overste? - Die haalt 't wel.
Het kostte drie uur om jullie weer op te warmen.
U hebt de explosie gezien. - Niet te missen.
Jullie hadden nog maar lucht voor één of twee uur.
U meent 't.
We zagen het wrak van de Enterprise op een asteroïde. We namen aan...
We dachten dat iedereen...
Dat komt morgen wel.
Nu moet de dokter je eerst nog een paar graden opwarmen.
Suboverste...
Moet je me niet nog iets zeggen? - Waarover?
Heldendaden. Lets over heldendaden.
Welterusten, luitenant.
Trip?
Mag ik Trip zeggen?
Slaap lekker, beste vriend.